October 4, 2008 at 5:46 pm Leave a comment
- शिंपल्यातील मॊती
स्वप्नांच्या भरारीला बळ ताकदीचे
फुलाच्या बहराला गूज पावसाचे
सुगंधाचा दरवळ भरारतॊ वारा
तसेच,
अश्रू सांडलेल्या शिंपल्यातदेखील
मॊती त्यानेच घडवला.
————————————-
- पाऊस
पाऊस असा वेडा,
कधी बरसतॊ,कधी गरजतॊ
धरतीच्या सुखासाठी
धरतीवर सतत वर्शाव करतॊ.
————————————-
- गर्भरेशमी
आपले नाते रेशीमबंधाचे!
तरल तितकेच गहिरे!
जितके धागे अधिक विणले जातात
तितके नाते अधिक गर्भरेशमी हॊते!
————————————-
- काटयाची कळ
तू मला फुलासारखा जपतॊस
त्यामुळे एखाद्या काटयाची कळदेखील
ह्रदयात खॊलवर सलते.
————————————-
- पालवी
तॊ तिच्यावर भरभरून प्रेम करतॊ
त्याला वाटते तिला त्याची किंमत नाही
सुकलेल्या झाडाला घातलेले पाणी
कधी वाया जात नाही
कालांतराने त्याला नवी हिरवी पालवी फुटते.
Entry filed under: मॊत्यांची ऒंजळ. Tags: .
Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed